ആര്

കാവൽക്കാരിയാണോ അവകാശിയാണോ കയ്യേറ്റക്കാരിയാണോ എന്നൊന്നും വേർതിരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ചില ബന്ധങ്ങൾ,
പുറത്ത് നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ ഞാനതിൽ നിന്നും ഓടിയകലുന്നു.
പക്ഷെ നേർത്തൊരു നൂൽ കൊണ്ട് അതെന്റെ ഹൃദയത്തെ  മുറുകെ കെട്ടിയിരിക്കുന്നത് ആർക്കും ദൃശ്യമല്ലായില്ലായിരുന്നു

വേവ്

ഉള്ള് വേവുമ്പോൾ
വിരലുകൾ മന്ത്രിക്കും
അന്നേരം
ഒരിറ്റ് മഷി ഞാനതിൽ ചേർക്കും
ശേഷം
നന്നായി മൊരിയാൻ
ഒന്നൂടെ മറിച്ചിടും
പിന്നീട്
കാഴ്ച്ചയിൽ നിറം മിനുക്കിയ
എന്റെ മുറിവിനെ
ഞാൻ രുചിച്ചു നോക്കും
അതെ,
കവിതപോൽ നന്നായിരിക്കുന്നു.

Pr

ഇത് വരെ കേട്ടതോ
പറഞ്ഞതോ ആയിരുന്നില്ല,
ഇന്നനുഭവിച്ചറിഞ്ഞതായിരുന്നു
പ്രണയം.

മർദം

ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ ചലനം പോലും നമ്മുടെ മേലെ ചെലുത്തുന്ന മർദ്ദത്തെ കുറിച്ച് നാം ബോധ്യവാൻമായിരുന്നെങ്കിൽ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിൽ ചിന്താദീപാമുദ്ദീപിക്കുമായിരുന്നു

ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെയാനിന്ന് വണ്ടി കയറിയത്.
എന്തെങ്കിലും ഒരു തീരുമാനമെടുക്കാൻ ഒരു കൂടിക്കാഴ്ച അനിവാര്യമെന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് മാത്രം.
പക്ഷെ
കരൾ പറിച്ചു കൊണ്ട് പോയല്ലോ ഖൽബേ..
ഈയടുത്താരും ഇത്രമേലെന്നെ കൗതുകപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല.
ഇനി നാഥനോടാണ്,
'ഈ സന്തോഷത്തെ എന്നും കണ്ണിനു കുളിരായി മുന്നിൽ വയ്ക്കണേ

Kathakal

ഹൃദയത്തിൽ വേനൽ മൂടിയപ്പോൾ
മൗനത്തിലേക്കവൾ ഊളിയിട്ടു.
പക്ഷെ അവിടെയും കഥകൾ പറഞ്ഞവൾ വീർപ്പു മുട്ടിച്ചിരുന്നു.
മൗനത്തിലെ വാചലതയ്ക്കപ്പോൾ
വേനൽ മഴയുടെ കാത്തിരിപ്പിന്റത്ര നീളമുണ്ടായിരുന്നു.
കാത് കൂർപ്പിച്ചിരുന്നവർക്ക് മാത്രമവളെ കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
ആഴം അവളുടെ ലക്ഷ്യമേ ആയിരുന്നില്ല
പക്ഷെ, കാലത്തിനു കൊടുക്കാൻ പറ്റാത്ത കടപ്പാടവളിൽ നിശ്വാസത്തിന്റെ സംക്രമതാളങ്ങൾ കൊണ്ടവളിൽ ഭീതി നിറച്ചു.

നിശ്വാസത്തിന്റെ സംക്രമതാളങ്ങൾ മൗനത്തെ പോലും
അലോസരപ്പെടുത്തുന്നു.

നിശ്വാസത്തിന്റെ
സംക്രമതാളങ്ങൾ
കൊണ്ടലോസരമാകുന്ന
മൗനത്തിലെ വാചാലതകൾ.

മുൻഗാമികളാൽ
അനുഗ്രഹീതമായ
അഭീഷ്‌ണതകൾ
പലതും
കൈവഴികളായി
മാറിയൊഴുകി
എവിടെയൊക്കെയോ
വരണ്ടുണങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഉറവിലെ നിറവ്
നാലാൾ കൂടുന്നിടത്ത്
ഊതിവീർപ്പിക്കാനുള്ള
അഭിമാനപട്ടം മാത്രമായിരുന്നു.
അല്പന്റെ കുടപിടിക്കൊരു
മാറ്റവുമില്ല.

Aliv

Alivarnna hridayathil kanivode nokumbol karalile kanavukal aalippadarum

Katha

ഞാനെന്തിനാണ് കഥകൾ പറഞ്ഞു പ്രിയപ്പെട്ടവരെ വീർപ്പുമുട്ടിക്കുന്നത്...

നില

പാൽ നിലാവിൽ പൂത്ത നിനവുകൾ

വാക്ക് വിരാമം

അത് വരെയുള്ള പരിഭവങ്ങളത്രയും
ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിൽ
മാഞ്ഞു പോയതെങ്ങനെയാണ്?

അത്രമേൽ ഹൃദയത്തിന്നാഴത്തിൽ നീയുണ്ടായിരുന്നുവോ?

അതോ ,കാത്തിരിപ്പിന് വിരാമമിടാൻ എന്നിദയം തുടിച്ചിട്ടോ?

അടക്കിപിടിച്ച സ്നേഹം തുളുമ്പിത്തുടങ്ങിയിട്ടോ?

എന്റെ മൗനത്തിലെ വാചാലത നീയെപ്പോഴാണ് കാതോർത്തത്?

വാക്കുകൾ അപൂർണതയിലെത്തുമ്പോൾ
വരികൾക്കും ഇവിടെ വിരാമമാകുന്നു...
🌿

ഏകാന്തത എന്ത് കൊണ്ട്

ഹൃദയങ്ങൾ തേടിയുള്ള യാത്രക്കിടയിൽ ഒരിക്കലൊരാളെന്നോട് പറഞ്ഞു,

ഇനി നിന്നെ തേടി ആരെങ്കിലും വീണ്ടും വീണ്ടും വരണം എങ്കിൽ ഞാൻ പറയുന്ന മൂന്ന് കാര്യങ്ങളിലൊന്നെങ്കിലും ചുരുങ്ങിയത് നിന്റെ കയ്യിൽ വേണം എന്ന്

ഞാൻ കാതോർത്തു, എന്താണവ?

അറിവ്
ധനം
അധികാരം....

അന്നേരം ഞാൻ ശൂന്യതയിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു.

നിശബ്ദ

അത് വരെയുള്ള പരിഭവങ്ങളത്രയും ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിൽ മാഞ്ഞു പോയതെങ്ങനെയാണ്?
അത്രമേൽ ഹൃദയത്തിന്നാഴത്തിൽ നീയുണ്ടായിരുന്നുവോ?
കാത്തിരിപ്പിന് വിരാമമിടാൻ എന്നിദയം തുടിച്ചിട്ടോ?
അടക്കിപിടിച്ച സ്നേഹം തുളുമ്പിത്തുടങ്ങിയിട്ടോ?
എന്റെ മൗനത്തിലെ വാചാലത നീയെപ്പോഴാണ് കാതോർത്തത്?

എന്റെ മൗനങ്ങളിലെ വാചാലത കാതോർത്തിരുന്നെങ്കിൽ
ഒരിക്കൽ പോലും നീയെന്നെ നിശ്ശബ്ദമായിരുത്തില്ലായിരുന്നു...

Ennittum

എന്നിട്ടും, ആ ഒരേ ഒരു വിളി കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളിലെ പരിഭവങ്ങളത്രയും മാഞ്ഞുപോകുന്നത് എങ്ങിനെയാണ്?
അത്രമേൽ ഹൃദയത്തിന്നാഴത്തിൽ നീയുണ്ടായിരുന്നോ?
കാത്തിരിപ്പിന് വിരാമമിടാൻ എന്നിദയം തുടിച്ചിട്ടോ?
അടക്കിപിടിച്ച സ്നേഹം തുളുമ്പിത്തുടങ്ങിയിട്ടോ?

സാന്നിധ്യം
ആ നിമിഷത്തിൽ മാത്രം അത് വരെയുള്ള നിമിഷങ്ങളിലെ പരിഭവങ്ങളത്രയും മാഞ്ഞു പോകുന്നതെങ്ങിനെയാണ്..

എന്റെ മൗനത്തിലെ വാചാലത നീയെപ്പോഴാണ് കാതോർത്തത്

എന്റെ മൗനങ്ങളിലെ വാചാലത നീയെപ്പോഴെങ്കിലും കാതോർത്തിരുന്നെങ്കിൽ
ഒരിക്കൽ പോലും നീയെന്നെ ഏകാകിയായിരുത്തില്ലായിരുന്നു.

അത് വരെയുള്ള പരിഭവങ്ങളത്രയും ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിൽ മാഞ്ഞു പോയതെങ്ങനെയാണ്?
അത്രമേൽ ഹൃദയത്തിന്നാഴത്തിൽ നീയുണ്ടായിരുന്നുവോ?
കാത്തിരിപ്പിന് വിരാമമിടാൻ എന്നിദയം തുടിച്ചിട്ടോ?
അടക്കിപിടിച്ച സ്നേഹം തുളുമ്പിത്തുടങ്ങിയിട്ടോ?
എന്റെ മൗനത്തിലെ വാചാലത നീയെപ്പോഴാണ് കാതോർത്തത്?

ആഴം

അപൂർണതയാമൊരിടവേളയിൽ
എന്നിലരിച്ചിറങ്ങിയ
ഇരുട്ടിനെ കീറിമുറിച്ചിടുന്നു
ആഴമുള്ളോരടുപ്പമുള്ളോർ...